Welke geëmailleerde borden kies je voor een geslaagde muurdecoratie? Praktische gids vóór je koopt
Emaillen borden aan de muur… eerlijk ? Dat kan óf geniaal zijn, óf compleet mis. Ik heb het allebei gezien. In een oud café in Groningen waar elk bord een verhaal had (kippenbouillon, motorolie, sigaretten – ja echt), en bij iemand thuis waar het voelde als een rommelmarkt die was ontploft. Dus ja, het draait om kiezen. Niet zomaar kopen. En precies daar gaat dit artikel over.
In mijn zoektocht naar inspiratie kwam ik trouwens van alles tegen, van vintage markten tot online shops die je niet meteen verwacht – zelfs sites als [https://ours-univers.fr](https://ours-univers.fr) waar je ineens snapt hoe belangrijk sfeer en samenhang zijn. Dat zette me aan het denken : wat maakt een muur met emaillen borden nu echt geslaagd ?
Begin bij de stijl van je ruimte (niet bij het bord)
Franchement, dit is de fout die ik het vaakst zie. Mensen worden verliefd op één bord – felrood, jaren 50, “Super Motor Oil” – en hangen het op. Klaar. Maar wacht even. Past het wel bij de ruimte ?
- Industriële of loftstijl ? Ga voor oude reclameborden, met patina, roestplekjes, doffe kleuren. Dat leeft.
- Landelijk of vintage interieur ? Denk aan zuivel, kruiden, brouwerijen. Zachtere tinten, crème, donkergroen.
- Strak en modern ? Hier wordt het tricky. Eén bord kan werken. Meer ? Dan wordt het snel rommelig, vind ik.
Vraag jezelf af : wil ik dat het bord opvalt… of dat het opgaat in het geheel ?
Oud of nieuw emaillen bord : wat kies je écht ?
Dit is zo’n punt waar mensen twijfelen. Begrijpelijk.
Antieke emaillen borden hebben karakter. De rand is vaak een beetje afgeslagen, de glans niet meer perfect. Perso, dat vind ik juist mooi. Je voelt dat het bord iets heeft meegemaakt. Maar ja, ze zijn duurder. En soms fragieler.
Nieuwe reproducties zijn goedkoper, strakker, makkelijker te vinden. Maar… ze missen soms ziel. Niet altijd hoor. Sommige zijn verrassend goed gemaakt. Toch zie je het verschil vaak pas als ze hangen. Te perfect. Te netjes.
Mijn advies ? Mixen. Eén oud stuk als blikvanger, daaromheen nieuwere borden die het verhaal ondersteunen.
Formaat en vorm : onderschat dit niet
Een klein bord op een grote muur ? Verdwijnt. Drie grote borden in een smalle gang ? Druk, heel druk.
Concreet :
- Grote muur : meerdere middelgrote borden (20–30 cm) in een losse compositie.
- Smalle ruimte : liever één verticaal bord dan vijf kleine.
- Boven een dressoir of bank : test eerst met papier op de muur. Serieus, dat helpt.
En rond versus rechthoekig ? Ronde borden ogen zachter. Rechthoekige zijn grafischer, harder. Dat voel je meteen.
Kleuren : ga niet alleen op je gevoel af
Dit verraste me zelf. Een bord kan prachtig zijn… tot je het ophangt. Licht verandert kleuren. Wandkleur ook.
Snelle tips :
- Witte muur ? Bijna alles kan, maar felle kleuren knallen extra.
- Donkere muur ? Kies lichte letters of randen, anders “zuigt” de muur het bord op.
- Meerdere borden ? Beperk het kleurenpalet. Echt. Drie hoofdkleuren max.
En ja, soms moet je gewoon durven. Maar liever bewust dan blind.
Hoeveel emaillen borden is te veel ?
Goede vraag. Te veel bestaat. Absoluut.
Ik hou zelf deze vuistregel aan : als je oog niet weet waar het eerst moet kijken, is het te druk. Een muur moet ademen. Laat ruimte. Lege plekken zijn geen vijand.
Twijfel je ? Haal er eentje weg. Meestal wordt het beter.
Tot slot : koop met een plan (en een beetje gevoel)
Een geslaagde muurdecoratie met emaillen borden draait niet om het duurste stuk of het meest zeldzame bord. Het gaat om samenhang. Om keuzes die kloppen bij jouw ruimte, jouw smaak, jouw verhaal.
Dus neem even de tijd. Meet. Kijk. Twijfel. En koop dan pas. Je muur – en je portemonnee – gaan je dankbaar zijn.
